Vlak voor Pasen hebben we in onze liturgische tuin een kleine olijfboom geplant. Het geld daarvoor kregen we van een gemeentelid en daar zijn we heel blij mee. We hebben het boompje een mooi plekje gegeven.

Ik ben als een groene olijfboom
in het huis van God,
ik vertrouw op de liefde van God
voor eeuwig en altijd.
(Psalm 52:10)

De duif die door Noach werd losgelaten toen het weer droog werd, kwam terug met een olijftakje in haar snavel, een teken dat er nieuw leven was. (Genesis 8:11).
De olijf is het symbool van vrede (sjaloom). En van leven!
Olijfolie dient als lampenolie en als bakolie. De vrucht is dus een belangrijke voedselbron. Het is dan ook één van de gezegende vruchten in het beloofde land. (Deuteronomium 8:8)

Nu is het bijna Pinksteren, het feest van de Heilige Geest.  Ook in onze tuin zijn we aangekomen in de hoek van Pinksteren, waar bijna alle planten rood-bloeiend zijn. De liturgische kleur van Pinksteren is rood, het rood van het Pinkstervuur, de kleur van de Geest. We vinden er de volgende planten:

Rode Tulpjes en rode Anemonen
De rode tulpjes die hier bloeiden behoren tot de “Leliën des velds” evenals de rode anemonen: “Let op de “Leliën des velds”, zij spinnen noch weven,en ik zeg u, dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet was als één van dezen”. (Lucas 12:27)

Rode Pioenen, Papavers, Brandende Liefde
Al deze planten verwijzen met hun vurig rode kleur naar de kleur van de Geest. Papavers en Klaprozen behoren tot de bloemen des velds. Ze staan symbool voor de vergankelijkheid van het leven, tegenover de eeuwige trouw van Gods woord. (Jesaja 4:6-8)

Vuurpijl
Vuurpijlen zijn bloemen die door hun vorm en kleur heel erg aan vuur doen denken, de naam zegt het ook al! Hier, in onze tuin, verwijzen ze naar het vuur van de liefde maar ook naar het licht van het vuur in de nacht. Je kunt je laten verwarmen door het vuur van de Geest, die als een lopend vuurtje onder ons is.

Rode Klimroos
Tegen de muur een rode klimroos, nog afkomstig uit de oude patio. Met rode rozen zeggen we: “Ik houd van je”. Rozen en liefde horen bij elkaar.
Liefde gaat over respect voor de ander, ze doet recht aan de aarde en alles wat daar op leeft. Liefde maakt het beste in je wakker.
Ubi caritas et amor, Ubi caritas, Deus ibi est.”
Waar liefde is, daar is God.

Vrouwenmantel
In de middeleeuwse kunst komen we als symbool van Maria vaak de roos tegen, evenals vrouwenmantel. Deze geel bloeiende plant wijst naar het Nieuwe Verbond. We hebben deze plant hier neergezet vanwege het mooie contrast tussen al het rood.

De Pinksterbloemen bloeien
De zon heeft ze gekust.
God laat ze steeds weer groeien
Wees daarop maar gerust.
Ik mag er van genieten
God gaf ze ook aan mij
Met al die kleine dingen
Maakt Hij zijn kind’ren blij
De Pinksterbloemen bloeien
Ze roepen het weer uit:
De Trooster is gekomen
Beloofd aan Christus’ bruid. 

De zondag na Pinksteren is het zondag Trinitatis, ook wel Drievuldigheidszondag. De liturgische kleur is dan wit. Dit is de zondag van de drie-eenheid, van Vader,  Zoon en Geest.
Om dat te benadrukken hebben we hier een drie-hoekig bloemperkje gemaakt met daarin 3 planten die allemaal iets met het getal 3 te maken hebben.

Bosaardbeitjes
Het perkje wordt omzoomd door bosaardbeitjes. De blaadjes van dit plantje zijn drie-lobbig: Elk blad bestaat uit drie samengevoegde deeltjes. Samen verbeelden ze de drie-eenheid.

Driekleurige viooltjes
Er horen drie-kleurige viooltjes te staan om dezelfde reden. We hebben ze ook  gehad, maar ze zijn weer verdwenen. We zijn op zoek naar nieuwe, maar dat valt nog niet mee. Drie-kleurige viooltjes staan ook symbool voor de nederigheid van Maria.

Irissen
Prachtig gekleurde bloemen hebben ze, drie bloemblaadjes naar de hemel en drie naar de aarde gericht. Zo vormen ze, als de Geest, een verbinding tussen hemel en aarde. We zijn begonnen met een paar stekken, nu zijn het hele grote planten geworden.

Na zondag Trinitatis wordt de liturgische kleur groen, tot aan advent.
We hebben hier een klein bankje neergezet: De zomer is een tijd van rust in het kerkelijk jaar.
In deze tijd werden vroeger veel processies gehouden.
De planten die we hier zien zijn:

Lavas
Bij gebrek aan palmbladeren werden de lange stelen met de grote bladeren van deze “soepplant” vaak in processies gebruikt.

Sint-Janskruid
Op 24 juni is de gedenkdag van Johannes de Doper (St. Jan).
Het St. Janskruid staat als geneeskrachtig kruid bekend.
Als je de bloemknoppen fijn wrijft komt er rood sap uit: een herinnering aan de gewelddadige dood van Johannes.
De St. Jansfeesten werden de Christelijke vervanging van de zonnewendefeesten. Er werden kransen gevlochten van 8 verschillende kruiden: 8 soorten, omdat de naam  Johannes uit 8 letters bestaat. Die kransen hingen de mensen aan hun deuren. Margrieten worden in de volksmond ook  wel St. Janskruid genoemd.

Zonneplanten
Op 20 juli is de gedenkdag van Elia. Deze dag wordt met name in de kerken van Oost-Europa herdacht. Elia werd opgenomen door een vurige wagen met paarden er voor. (2 Koningen 2:11)
Daarom staan hier zonneplanten: Zonnehoed, Goudsbloemen.
Ook Monnikskap, omdat deze plant wel ”Paard en Wagen” wordt genoemd. Dat komt door de vorm van de bloempjes.

Vuurwerkplant
We hebben veel moeite moeten doen om deze plant te vinden maar uiteindelijk is het gelukt. We konden een stekje op de kop tikken, dat inmiddels is uitgegroeid tot een plant, waarvan we hopen dat ze binnenkort gaat bloeien.
De vuurwerkplant is een kruid-achtige plant die heel veel oliën bevat. Zoveel, dat wanneer op een hete dag open vuur in de nabijheid is, deze plant spontaan kan gaan branden. Sommige uitleggers zeggen, dat we aan deze plant moeten denken als het gaat over de Brandende Braambos. (Exodus 3:2: “Hij keek toe, en zie, de braamstruik stond in brand”)

Christusoog
Mijn moeder noemde dit plantje “Prikneusje”, vanwege het scherpe stampertje.
Het heeft prachtig felroze bloempjes en lekker zachte grijze blaadjes.
Het is een legendeplantje. Het zou ontstaan zijn uit de tranen van Jezus, toen Hij bitter weende in de Hof van Gethsemané.

Grassen
Grassen zijn een vertegenwoordiger van de “bloemen des velds”. Ze zijn symbolisch voor de kortstondigheid van het aardse leven. We hebben hier gekozen voor Lampepoetsersgras.

Geranium Pratense (Gods genadekruid)
Deze geraniumsoort staat rondom de vijgenboom. De plant werd in de Christelijke kunst vaak afgebeeld bij droevige gebeurtenissen, zoals b.v. de Kruisiging van Jezus.

Vijgenboom
We vonden het een klein wondertje dat onze vijg het vorige jaar weer uitliep. En hoe!
Wat een vruchtjes zaten er aan. We hebben er vaak met verbazing naar gekeken.
Maar… na de strenge vorst van afgelopen februari zag het er weer slecht uit!
We sloegen er Lucas 13:6-10 maar eens op na!: De gelijkenis van de vijgenboom!
Daarin zegt de Heer: “Al drie jaar kom ik kijken of de vijgenboom vrucht draagt, maar tevergeefs. Hak hem maar om, want hij dient tot niets en put alleen de grond uit”. Maar de wijngaardenier zei: “Heer, laat hem ook dit jaar nog met rust, tot ik de grond goed omgespit en bemest heb.” Zo gelezen, zo gedaan. En opnieuw loopt de vijgenboom weer uit!
De vijg is een beeld van zegen en vruchtbaarheid. In Deuteronomium 8:8 wordt ze genoemd als één van de zegeningen van het beloofde land. De vele zaden in de vruchten duiden op grote vruchtbaarheid.
Jesaja beschouwde de vijg als helend: Jesaja 38:21-22: “Jesaja beval de dienaar van de koning een plak gedroogde vijgen te nemen en de ontstoken plek er mee in te wrijven, waarop Hizkia weer nieuwe krachten kreeg.”

De 5e en laatste aflevering van “De Olijftak” kunt u verwachten in het septembernummer van IOK.
Dan zal ik ook een lijstje toevoegen met geraadpleegde bronnen en met namen van andere kerk- en kloostertuinen in ons land.

Intussen: Geniet met volle teugen van:
“Alles wat groeit en bloeit en ons altijd weer boeit.”

Logo PGS

Logo PGS